Wybacz
Nie zrobię ci krzywdy
Czego chcesz ?
- Myślałem... - Co?
Sam nie wiem.
Pomocy !
Stój !
Dlaczego ?
Chodź.
Uspokój się. Już dobrze.
Co tam było ?
Daj mi pomyśleć.
Czego się bałeś ?
Moment.
llu jeszcze ?
Nie możemy tak sobie chodzić.
Dlaczego ?
Pułapki.
Co ?
Na każdym kroku.
Zajrzałem do jednej z sal, prawie obcięło mi głowę.
Cholera.
Co panu jest ?
Worth.
Spokojnie.
Uderzyłem się w głowę.
Obejrzę.
Jestem lekarzem.
To nic groźnego.
Co robisz ?
Ty, stary, głuchy jesteś ?
Fotokomórki w ścianach.
Nieźle ukryte.
Boże.
Czekaj.
Zastanówmy się.
Ktoś pamięta, jak tu trafił ?
Pierogi.
Jadłam kolację,
Ruskie pierogi. Poszłam do lodówki po śmietanę i...
Dalej nie wiem.
A ty ? Leaven ?
Właśnie miałem kłaść się spać...
Ty ?
Obudziłem się tu.
Zawsze przychodzą w środku nocy.
Kto ?
To mógł wymyślić tylko rząd.
To nie rząd.
A kto ?
Nie wiem.
Może Obcy ?
Dość tych domysłów.
Skupmy się na tym, co wiemy.
Moja matka oszaleje...
Rennes ?
... jeśli nie wrócę na noc.
Co sądzisz ?
Siedząc tu nic nie wymyślimy.
Każdy labirynt gdzieś się kończy.
- Słuszna uwaga. - Nie lepiej zaczekać ?
- Na co ? - Aż ktoś przyjdzie.
Tu nikt nie przyjdzie.
Skoro tu jesteśmy, musi istnieć wyjście.
Pułapek unikniemy dzięki butom.
Jesteś Holloway ?
Szukamy wyjścia ?
Zgoda.
A ty ?
To nie może być aż tak proste.
l nie będzie.
Rozejrzyjcie się wokół.
Myślę, że nas obserwują.
Chcę się obudzić.
Uda się,
ale musimy zachować spokój,
działać razem.
Poza tym na pewno już nas szukają.
Jestem gliną. Zaufaj mi.
Policjantem ?
Wyciągnę was stąd. Obiecuję.
Ale musicie mi pomóc.
Dobrze.
Rzucaj.
Pusta.
Jakby bliżej.
Maszyna. Zbyt regularne odstępy.
- Wentylacja ? - Nie ma wlotów.
Co tam masz ?
Numer seryjny ?
Numer sali. Zawsze inny.
Jest ich ponad 500 milionów ?
Oby nie.
Za trzy dni będziemy zbyt słabi, żeby się ruszać.
Jeść chyba nam dadzą ?
Holloway ?
Gorąco, stres,
zmęczenie, odwodnienie,
bóle i zawroty głowy.
W końcu organizm zaczyna niszczyć własne tkanki.
Ssij.
Pobudza wydzielanie śliny.
Co ?
Powietrze jest za suche.
Czujnik biochemiczny.
- Przecież wrzuciłeś but. - But nie jest żywy.
Działa na siarczek wodoru wydzielany przez skórę.
Skąd to wszystko wiesz, Renz ?
Rennes. To francuskie nazwisko
Świetnie. Ale pytałem...
Jasne...
Czujniki. l wiek się zgadza.
Nie do wiary.
Słynny Rennes.
Zwiał z sześciu najlepiej strzeżonych więzień w kraju.
Siedmiu.
Wyciągniesz nas stąd ?
Może.
Mistrz ucieczki.
Drugi Houdini.
Zabrałem was ze sobą, bo potrzebne mi wasze buty.
Ale nie mam czasu do stracenia.
Więc dość gadania.
Dość zgadywanek.
lnteresuje was tylko to, co macie przed nosem.
To dopiero wyzwanie.
Musicie się bronić sami przed sobą.
Cholera.
Wyciągnę go.
Nie wykrył czujnika.
Wielki Rennes. Pięknie.
Zastanówmy się jeszcze raz.
Dlaczego trzymają tu niewinnych ludzi ? Czy to jakaś kara ?
Ja nic nie zrobiłam.
Dość.
l tak nie zrozumiemy.
Musimy patrzeć przed siebie.
Rennes też tak mówił.
Po kolei.
Glina i mistrz ucieczki... to nie zbieg okoliczności.
Lekarz - też funkcja.
Dlaczego ja, a nie jeden z 10 milionów innych lekarzy ?
Ty kim jesteś ?
Nikim.
Chodzę do szkoły, mam kilkoro przyjaciół.
Co jeszcze ?
Tyle. Mieszkam z rodzicami. Nic ciekawego.
Czas zadać podstawowe pytanie: Czego TO chce, o czym myśli ?
Zostało nas czworo.
A ty, co tu robisz ?
Sam się zastanawiam.
Pracuję w biurze, odwalam papierkową robotę.
Nie jestem szczęśliwy, życie jest parszywe.
Optymista.
Kiedy ma rację.
A ty, Quentin ?
Mam dzieci. Troje.
Jeszcze nie dość się nażyłem.
Muszę stąd wyjść.
Ta myśl dodaje mi sił.
Znajdźcie jakiś punkt oparcia.
Po co żyjesz, Worth ?
Nie masz żony, dziewczyny, nic?
Mam niezłą kolekcję pornoli.
Brawo.
Też jestem sama, ale się nie dam.
Wkurzyli mnie. Wyciągnęli nas z domów.
Zabrali wszystko.
Nawet pierścionki.
Mój ametyst.
Chcę wiedzieć, kto to zrobił.
Okulary.
Nie nosisz ich ?
Tylko do czytania.
Dlaczego ich też nie zabrali ?
Nic się nie dzieje przypadkiem. Uznali, że będą ci potrzebne.
Masz jakiś ulubiony przedmiot?
Matematyka...
Co one mogą znaczyć ?
149...
Liczby pierwsze.
Jak mogłam nie zauważyć ?
Czego ?
Jeśli liczby są pierwsze, w sali jest pułapka.
645 - nie.
372 - też nie.
649...
to 1 1 x 59.
Tam nic nie ma.
Wnioskujesz na podstawie jednej pułapki.
Nie. Sala z palnikiem była 083.
Chemia - 137, kwas - 149.
Pamiętasz to wszystko ?
Liczby łatwo mi wchodzą.
Jesteś cudowna.
Rzucaj.
Z drogi.
Ja sprawdzę.
Pusta.
Więc liczby pierwsze.
Jak długo to już trwa ?
Dziewięć, dziesięć godzin.
Skąd wiesz ?
Po zaroście.
Koło piątej drugi raz się golę.
Przegapiłam śniadanie.
l obiad.
Zdążysz na kolację.
Jeśli wyjdziemy, ja gotuję.
Umowa stoi.
Nieźle ci idzie.
Muszę zapalić.
Może być i niedopałek.
Weź się w garść.
Jesteśmy coraz bliżej.
Masz rację.
Rzuciłam lata temu. Muszę czymś zająć myśli.
Więc mów.
Jaką masz specjalizację ?
Lekarz domowy.
Mówić, mówić, mówić...
Opowiedz o swoich dzieciach.
Trzej chłopcy. 9, 7 i 5 lat.
Biedna ta twoja żona. Ja bym tego nie zniosła.
Ona też nie.
Żyjemy w separacji.
Przepraszam. Straciłam wyczucie.
Podzielne.
ldziemy.
Nie pomożesz mi ?
Nie.
Tu też pułapka.
Musimy zawrócić ?
Jeszcze nie.
O nie.
Poczytaj mi.
Co ty jesteś, wieszak ?
Nie rusza się.
A ta - zielona.
Halo...
Zielona.
To prawda.
Chcę do niebieskiej.
Jest w szoku ?
Nie, chyba jest upośledzony.
Lubię niebieski.
Chryste.
Prawie złamał mi kark.
Jesteś sam ?
Daj mi rękę, skarbie.
""Nie podawaj nieznajomym, Kazan""
Jak on przeżył ?
Chcę do niebieskiej.
Jest wiele niebieskich. Zaraz jakąś znajdziemy.
Nic z tego nie rozumiem.
Skup się na liczbach.
Ja się nim zaopiekuję.
Mógł mi rozwalić głowę.
Pójdziemy na spacer, Kazan ?
Nie każ mu tam wchodzić.
Holloway.
Może jesteśmy w Nowym Meksyku.
O czym ty mówisz ?
Tam mają te swoje bazy.
Do czegoś się jednak przydaje.
A wszystko z naszych podatków.
Lekarzy domowych ?
Tylko wojsko stać na to, żeby zbudować coś tak wielkiego.
Co ty wiesz o wojsku ?
To nie jest obiekt wojskowy.
Skąd ta pewność ?
W rządzie pracują zwykli ludzie. Mają większe biurka, to wszystko.
Nie ma żadnego spisku.
Pamiętasz Skaramangę ?
Człowieka ze złotym pistoletem ?
To zabawka bogatego świra.
Mówisz to poważnie ?
Pusta.
l to mówi glina ?
Pięknieś to wydedukował.
Gaz.
Wracaj.
Już dobrze.
Połknęłam guzik.
Jak ja tego nie cierpię.
Twój podopieczny dostał ataku.
Już wolę się uczyć po nocach.
- Daj jej odetchnąć. - Wytrzyma.
Mnie nie wyglądają na pierwsze.
Jesteś pewien ?
Chyba tak.
No i ?
Miał rację. Nie są.
Stój.
Przed tobą.
Co się stało ?
Zamknij się.
Nic nie rozumiem. Były podzielne.
Nie ruszaj się.
Niech go ktoś uciszy.
Worth.
Zostaw buty.
l zamknij drzwi.
On wiedział.
Wiedział o pułapce.
- To nie były liczby pierwsze. - System przestał działać.
Skąd miał wiedzieć ?
- Ty jesteś od spisków. Wymyśl. - Nic nie robi, tylko nas gnoi.
Ponury nie znaczy, że szpieg.
Znam się na ludziach. To moja praca.
Nie lubi czerwonego.
Co się stało ?
Przecież widziałeś.
System jest bardzo złożony.
- Może to nie liczby. - Na pewno mają znaczenie.
Potrzeba mi więcej czasu.
l tak musimy odpocząć.
Świetnie. Zresztą nic innego nam nie pozostaje.
Mówią coś ?
To nie Tarot.
Wiesz, ile zmiennych muszę rozważyć ?
To ogromne liczby. Niełatwo je rozgryźć.
Coś jak z ludźmi.
Ohyda.
Nie tu. Zrób to w kącie.
Widocznie musiał.
Chryste.
Tylko smrodu nam brakowało.
Bawi cię to ?
Co z tobą ?
Nawet Holloway lepiej się trzyma.
Pomóż jej.
Może jako niańka się sprawdzisz.
Jawohl, Kommandant.
Ktoś musi dowodzić.
Koniecznie ty ?
Mam zgrywać nihilistę ?
A ja bohatera ?
Każdy chce przeżyć. Nawet ty.
l nie ukryjesz tego pod tą cyniczną maską.
Życie. Ciepło, spokój...
Od razu mi lepiej.
""Nikt mnie nie kocha""
To po co z nami łazisz ?
Nie lepiej się położyć i umrzeć ?
Pokaż, że masz jaja, wskocz do sieczkarni.
Bądź mężczyzną.
Tak, jak myślałem.
Pieprzę cię, Quentin.
Pewnie, że nie chcę umierać,
ale jestem realistą.
Nie po to TO zbudowali, żeby się dało wyjść.
A te wszystkie wskazówki ?
Nie chodzi o nas.
Przestań. l wyjdźmy stąd.
Nie uda wam się.
Uda.
Nie.
Tak.
Stąd nie ma wyjścia.
Dałeś się podejść.
Skąd wiesz ?
Odpowiedz.
Boże.
Kim jesteś ?
Trucizną.
Projektowałem powłokę.
Co ?
Skorupę. Sarkofag.
Ty to zbudowałeś ?
Sama konstrukcję. Nic nie wiem O numerach, pułapkach.
Zaprojektowałem puste pudełko.
Sześcian.
Sześcian ?
Czemu nam nie powiedziałeś ?
Wiedziałeś od początku.
Nie.
Kłamiesz.
Z początku nie skojarzyłem.
Kto za tym stoi ?
Nie wiem.
Kto cię najął ?
Nie pytałem.
Nawet nie wyszedłem z biura.
Wszystko przez telefon,
szczegóły techniczne.
Nikt nie wiedział, co to będzie.
Nikogo to nie obchodziło.
Wiedziałeś od początku.
Siedziałeś w tym po uszy.
Nie.
To stara metoda. Nikt nie wie, Co robią pozostali.
Mózg nigdy się nie ujawnia.
Jaki znowu mózg ?
To wszystko jedna klika. Pentagon, korporacje, policja.
Robisz kółko zębate gdzieś w Saskatoon,
a potem okazuje się, że to część jakiejś wojennej machiny.
Od początku wiedziałam.
l nikt mi nie będzie mówił, że zbzikowałem.
Jak stąd wyjdziemy, cały świat dowie się prawdy.
Ty nic nie rozumiesz.
To mi wyjaśnij.
Nie ma żadnego spisku.
Jest tylko wielki biurokratyczny chaos.
Rozumiesz ?
Wielki Brat wcale nie czuwa.
To ma być wyjaśnienie ?
Tam ""na górze"" nie ma nikogo.
Ktoś musiał zatwierdzić plan.
Tego ? Tylko my wiemy, co to jest
Kiedy nie wiemy.
Bo nikt nie wie. Może ktoś, na początku...
ale go zwolnili albo sam odszedł
Jeśli to miało jakiś cel, nikt już o nim nie pamięta.
To dzieło przypadku.
Wielki,
zapomniany projekt.
Kto by tam zadawał pytania ?
Liczą się pieniądze. l spokojne sumienie.
Po co wsadzili tu ludzi ?
lnaczej to nie miałoby sensu.
To nie ma sensu.
To właśnie próbuję ci wytłumaczyć.
To jest bardziej przerażające niż przypuszczałam.
Nie. Tylko bardziej żałosne.
Rzygać mi się chce.
Mnie też.
Obaj jesteśmy częścią systemu.
Ja mam pudełka,
ty - rewir.
Nie pytasz. Robisz swoje.
Nikt nie chce wiedzieć, o co chodzi.
Życie jest zbyt złożone.
Jesteśmy tu, bo sprawy wymknęły się spod kontroli.
Do czego ten świat zmierza ?
Nagle was olśniło ?
Od dziecka czułam się winna tego, co się wokół dzieje.
Rzućcie kamień we mnie.
Już mi lepiej.
Wiec to dlatego z nami idziesz.
Żeby się wyspowiadać.
Aresztujesz mnie, Quentin ?
Przestań !
Jest nam potrzebny.
Do czego ?
Odbiło ci ? On jeden coś wie o tym miejscu.
Worth ?
Cześć.
Zewnętrzna powłoka, mówisz ?
Też ma kształt sześcianu ?
Tak sądzę.
Jakieś drzwi ?
- Jedne. - Gdzie ?
Wie ten, kto je projektował.
l tak są otwierane od zewnątrz.
Jakie wymiary ma powłoka ?
Krawędź ma 434 stopy.
Przepraszam.
Przesuń się, skarbie.
Czternaście.
Przy samej powłoce jest wolna przestrzeń.
Szerokość sali ?
Byłoby logiczne.
Mamy więc co najwyżej...
26...
na 26 sal
razem 17576.
lle ?
Robi mi się słabo.
Kartezjusz.
Leaven, jesteś genialna.
Tak jest,
zakodowane współrzędne.
Określają położenie punktu w przestrzeni.
Po ludzku. l wolniej.
To tak jak długość i szerokość geograficzna na mapie.
Liczby mówią nam, w którym miejscu struktury jesteśmy.
l w którym ?
Zgadza się.
Teraz dodać cyfry.
X...
19,
Y...
Sal jest 26...
Co daje...
siedem do krawędzi.
W drogę.
Tak z ciekawości...
tylko mnie nie bij...
Co zrobimy, jak dojdziemy ?
Może uda się otworzyć drzwi.
Wątpię.
Jak omijać pułapki ?
Myślę nad tym.
Coś słabo ci idzie.
Ryzyko jest niewielkie. Są liczby, mamy buty.
Worth pójdzie pierwszy.
Nie. Będziemy się zmieniać.
Spokojnie.
Zmieszczę się ?
Co jest ?
Współrzędne. 14, 27, 14.
Co z nimi ?
Są bez sensu.
Żadna z liczb nie może być większa niż 26
Bylibyśmy poza sześcianem.
A przecież nie jesteśmy.
Jednak nie zdążymy na kolację.
Pułapka.
Reaguje na dżwięk.
Pięknie.
A dźwięk otwierania drzwi ?
Łatwo zaprogramować.
Założyli pułapki wzdłuż krawędzi
Spróbujmy w innym miejscu.
A jeśli i tam się nie uda ?
Chodźmy tędy.
Świetny pomysł.
lle zostało butów ?
Zdejmij mu.
Musimy tylko być cicho.
Bardzo cicho.
Co za entuzjazm...
Twoja kolej.
On nie idzie.
ldzie.
Nie.
Nie zostawisz go.
Wrócimy po niego. Teraz nie możemy ryzykować.
Wstydźcie się.
Spójrzcie na siebie.
Co z wami ?
Zaszczuli nas jak zwierzęta, ale przecież jesteśmy ludźmi.
To jedno nam pozostało.
Wrócimy po niego.
Wiesz, że to nieprawda.
Będzie cicho.
Co robisz ?
Zaczekam na niego. Ty idź.
Tutaj.
Cicho.
Pieprzony osioł.
To chodząca pułapka.
- Puść go. - Prawo dżungli. Zagraża stadu.
Puść, faszysto jeden.
Coś ty powiedziała ?
On nie jest niczemu winien.
Posłuchaj mnie, kobieto.
Całe życie sprzątam po takich jak ty.
Tylko dzięki mnie w ogóle istniejecie.
Znam ja ten typ.
Bez dzieci, chłopa, który by cię rżnął,
Więc wtykasz nos w cudze tyłki, myśląc, co by tu jeszcze zwąchać
Przegapiłaś swoją szansę.
Nic już nie czujesz.
l to cię boli.
Jak śmiesz tak mówić ?
Nawet jej nie znasz.
Już ja swoje wiem.
Nic dziwnego, że żona cię rzuciła.
Ta hamowana wściekłość.
Ten pociąg do dziewczynek.
Dzieci też biłeś ?
Ktoś, poza mną, chce wiedzieć, co jest za tymi drzwiami ?
Otwieraj.
Te ? A może któreś z pozostałych ?
Otwórz te zasrane drzwi.
Światło...
Ciemność...
Moja powłoka.
A jednak. Dzień dobry.
Trzymajcie mnie.
Gówno widzę.
l nie ma się czego chwycić.
Trzeba poszukać wyjścia.
Rozhuśtać się i obejrzeć powłokę.
Rozhuśtać ?
Linę zrobimy z ubrań.
Owinę ją wokół siebie.
Ważysz z pół tony. Zaraz pęknie.
Ja jestem najlżejsza.
Nic z tego.
Ja pójdę.
Nie, ja.
Jesteś za ciężki.
O wiele cięższy ode mnie.
Poza tym teraz moja kolej.
Od dawna wiedziałeś...
że wsadzą tu ludzi ?
Od kilku miesięcy.
Niedługo, jak się o tym pomyśli w skali całego życia.
Myślę.
Otworzyłeś mi oczy. To już coś.
David.
Helen.
... babka z charakterem.
Koniec trasy.
Nic tu nie ma.
Trzymajcie mocno.
Sprawdzę powłokę.
Jeszcze raz.
Ostatni.
Robisz się ciężka.
Co się tam dzieje ?
Do góry !
Masz ją ?
Nie utrzymałem.
Przestań.
Błagam !
Musisz być silna.
Nie odzywaj się do mnie.
Trzeba się dostać na sam dół.
A stamtąd na dno powłoki.
Długa droga, i tylko jeden but.
Ale musimy tam dojść, zanim będziemy zbyt słabi.
Ty jedna znasz się na liczbach.
Nie mogę dłużej myśleć.
Możesz. Masz do tego talent.
To nie talent, tylko śmiertelnie zmęczony mózg.
Niech się chwilę prześpi. Nam też się to przyda.
Dobrze.
Godzinę.
Skąd będziesz wiedział, kiedy minie godzina ?
Minie, kiedy wam powiem.
Co robisz ?
Zabieram cię na dół. W ciszy. Będziesz się mogła skupić.
Chcesz ich zostawić ?
Stoją nam na drodze.
Kluczem jesteśmy my.
Ja poprowadzę. Ty będziesz liczyć.
Zaufaj mi. Spróbuj zobaczyć, to co ja.
Widzę przez nich na wskroś. Jak rentgen.
Śnił mi się Worth. Jak siedzi przy tym swoim biurku...
projektuje.
On nam nie da znaleźć wyjścia.
Wreszcie zrozumiałem.
Tu chodzi o nas.
Sześcian to my.
Pasujemy do siebie. Jak liczby.
Mężczyzna i kobieta.
Dwie strony równania.
Poprowadzę cię.
ldealny klucz do idealnego zamka.
Czas na dół.
Odsuń się.
To szpiedzy.
l ten, i przygłup.
Holloway wiedziała wszystko o mojej rodzinie.
Ale popełniła błąd. Wygadała się.
Zrzuciłeś ją.
Zostaw nas.
l oddaj but, draniu.
Wcale tego nie chcecie.
ldziesz, Worth ?
To jazda.
Co z nim ?
Jak... ?
Nasz drogi Rennes powrócił.
Jak to się stało ?
Chodzimy w kółko.
Niemożliwe.
- Gdzie jesteśmy ? - Nie wiem.
Gdzie ?
Sam wymyśl.
Nic dotąd nie zrobiłeś.
Umiesz tylko niszczyć.
Morderca.
Miałeś rację, Worth.
Stąd nie ma wyjścia.
Odejdź ode mnie.
Rennes zginął w tamtej sali.
Dlaczego tu nic nie ma ?
Jesteśmy przy krawędzi.
Tu była sala, w której zginął Rennes
Pieprz się.
Brawo.
Co za różnica ?
l tak jesteśmy martwi.
Czy ty mnie słuchasz ? Tu było pomieszczenie.
One się poruszają.
Stąd te hałasy.
Cały czas jesteśmy w ruchu.
To jedyne logiczne wyjaśnienie.
Ale ze mnie idiotka.
Masz coś ?
Chwilę.
Liczby to współrzędne, tak ?
Tak.
Jak oznaczyć punkt w ruchu ?
Permutacje.
Co ?
Ciąg współrzędnych, opisujących drogę sześcianu.
Skąd zaczyna, ile wykonuje ruchów, gdzie kończy.
Jesteś tego pewna ?
Dotychczas brałam pod uwagę tylko położenie początkowe.
To, jak sześcian wyglądał zanim zaczął się ruszać.
W takim razie...
jak się stąd wydostać ?
27
Wiem, gdzie jest wyjście.
Gdzie ?
Nie zbliżaj się.
Chcę tylko wiedzieć.
Wy nie ?
Pamiętacie salę o współrzędnej większej niż 26 ?
Tak. l co ?
Wychodziło, że powinna leżeć poza obrębem sześcianu.
Most ?
Ale tylko w pozycji początkowej.
O czym wy mówicie ?
Sala jest mostem.
Potem rusza przez labirynt. Tam na nią trafiamy.
Ale w końcu...
wraca do punktu wyjścia.
Jest mostem...
tylko przez krótki czas.
To działa jak zamek szyfrowy.
Otwiera się, gdy sale zajmą określone położenie.
Przy tylu pomieszczeniach cykl może trwać wiele dni.
Kiedy się skończy ?
Nie.
Żeby mieć współrzędne, trzeba dodać. A permutacje - odjąć.
Mam.
Ta sala przechodzi przez 0, 1 i -1 na osi X,
2, 5, -7 na Y, 1 , -1 , 0 na Z
Co to oznacza ?
Tak zły byłeś z matmy ?
Podajcie współrzędne sąsiednich sal.
666,
897,
466.
567,
898,
Masz ?
Tak.
545.
Zapisałaś ?
656,
778,
462.
Wystarczy.
X:17, Y:25, Z:14
Dwa ruchy do zamknięcia cyklu.
- Zdążymy ? - Może.
To w drogę.
Co z pułapkami ?
Chrzanić. Byle do mostu.
Wyrzuciłeś ostatni but, kretynie
To by się dało policzyć.
Ale ?
Rozwiązaniem są liczby pierwsze. Tyle, że podniesione do potęgi.
- l co ? - Dasz radę ?
To ogromne liczby.
Policzysz, prawda ?
llość dzielników każdej z grup ?
Na komputerze, owszem.
Obejdziesz się bez.
Musisz.
Nie umiem.
Nie chcę tu zdychać.
Tego się nie da zrobić w pamięci
567898545...
Chcesz, to licz.
Ja wysiadam przy 567. To astronomiczne liczby.
Dwa.
Astronomiczne.
Coś powiedział ?
Astronomiczne.
Wcześniej.
Dzielniki.
Przez ile liczb się dzieli...
567 ?
Dwie.
Żartujesz...
30 ?
3
7 ?
Jedną. Żelkę.
Nie mamy żelek.
Żelkę.
Masz pudełko za każdą odpowiedź.
Żelki są w torebkach.
Będą w torebkach.
Byle nie czerwone.
898 ?
2
545 ?
2
On to naprawdę liczy.
Astronomiczne.
Ten głąb jest geniuszem ?
Czyli tam nie ma pułapek.
Zaraz sprawdzimy.
Nie było.
Kazan,
bracie.
A tutaj ?
Patrz tu.
Zmuś go.
Pobawimy się w liczby. Lubisz bawić się w liczby ?
Liczby pierwsze.
lle dzielników ma 656 ?
2.
779 ?
2.
462 ?
3.
Pusta.
ldziemy. Ty też, Worth.
Jeszcze z tobą nie skończyłem. Leaven, drzwi. Einstein liczy.
Szybciej.
563.
Błagam.
Zabiję was.
2.
Pusta.
1 .
Pułapka.
Sprawdź tę na dole.
Zabiłeś go ?
Nie całkiem.
Ani trochę.
Nakarmię wami te pułapki.
Gdzie on jest ?
Chodź tu.
Już.
Dałeś się podejść.
Tędy.
- 2. - Nie ma.
- 4. - Nie ma.
Miałaś rację.
Liczby.
4, 2, 3.
Pusta.
Kazan !
Słyszysz ?
Nie odjechał daleko.
Znajdę go.
Zaczekasz ?
Zostało nam niewiele żyć.
Nie ruszałem się.
Musisz tu wejść.
Nie chcę.
14, 26, 14
Pośpiesz się.
Za pięć torebek ?
W sumie dwadzieścia siedem.
Umowa stoi.
W następnym ruchu ta sala styka się z mostem.
ldziemy.
Tutaj.
Szybko.
Mamy mało czasu.
Worth ?
l co, jest ?
Powinien być.
Gdzie ?
Cierpliwości.
Wiecie co ?
Nie.
Z tej sali wyszliśmy.
Miałam rację.
Nie trzeba się było ruszać.
Most.
Czerwona.
4, 2, 4.
Bez pułapek.
Worth ?
ldż.
Nie możesz się teraz poddać.
To nie twoja wina.
Nie mam tam po co żyć.
A co ""tam"" jest ?
Bezmiar ludzkiej głupoty.
Z tym jakoś sobie poradzę.
Uciekaj, Kazan.
Patrz, są czerwone.